Ik ben elf en krijg al heel erg lange benen.

Ik ben elf en word al een echte puber.

Ik ben elf en hoef echt niet meer zo vroeg naar bed.

Ik ben elf  dus pas ik niet meer op een kinderfiets!

Wat ben ik blij en trots, ik ben elf en heb een nieuwe grote fiets!

Vooraf de instrumententuin waar diverse instrumenten geprobeerd kunnen worden en heel veel trotse kinderen “geluid” uit de instrumenten krijgen.

En dan naar de grote zaal waar het concert gaat beginnen. Dit keer het verhaal van Alfred Jodokus Kwak. Eén van de kinderen heeft wat moeite met harde geluiden en onverwachte dingen. Als ze merkt dat er spelers met hun instrumenten vanuit allerlei deuren en al spelend binnenkomen, zegt ze met een benepen stemmetje: “ik denk dat het wel mooi gaat worden”. Als alle spelers het podium bereikt hebben wordt het inderdaad een prachtig muzikaal verhaal. De kinderen en wij genieten. Met dank aan Erna en een collega die het voor ons betaalbaar maakten!

Als we net onderweg naar huis zijn, zien we de bus met orkestleden langsrijden. Ze worden door onze kinderen uitgezwaaid en wat leuk dat de buschauffeur toetert en de helft van de orkestleden terug zwaait. Wat een ervaringen allemaal!

Met het mooie weer én de vakantiedagen wordt er eindeloos gespeeld. Zo wordt er ook flink geoefend in huishouden. De lekkerste “maaltijden” worden gemaakt van bloemen, zand en noem maar op.

Als de was wordt opgehangen dan is er meestal wel een kind dat de kleine dingen wil ophangen.

Aardappels schillen wordt een creatief gebeuren. Samen aan de tafel. Gezellig zo!