Weblog
jan 6

Van 2018 naar 2019.

Het begin van het jaar 2018 heeft vooral in het teken gestaan van balans vinden binnen ons gezin.

Sidewalk chalk of happy kids

Immers was bij de start van het jaar 2018 een van onze pleegdochters net 10 dagen weer teruggeplaatst in ons gezin. Op dat moment zelfs nog verstoken van alle, door de kinderrechter bevolen, hulpverlening. Hoe blij zij en wij ook waren met haar terugkeer in ons gezin (14 mnd uitgeplaatst geweest na een plaatsing van 12 jaar) werden de “kaarten flink geschud”. Het “omgekeerde magneetje” werkte heftig. Want als je “zomaar” overgeplaatst kunt worden door je voogd en er rechtszaken nodig zijn om terug te mogen komen, dan kun je niet anders dan testen, testen en nog eens testen, of je nu wel mag blijven. Heftig voor het kind zelf, voor het pleegzusje en voor ons als pleegouders.

plateau_small

Na het eerste kwartaal kwam hierin een redelijk evenwicht (de hondjes staan voor ons konijn en de vele knuffels ;)  ) en konden we weer gaan opbouwen. Binnen ons gezin en ook daar buiten. Vanaf dat moment kwam ook de hulpverlening stap voor stap op gang. Het afgelopen jaar heeft mooie ontwikkeling laten zien voor de kinderen. Thuis en op school en zelfs op de stages die al gelopen worden. Maar dit jaar is ook, door de hulpverlening, de wond opengelegd die ontstaan is door de plotselinge uithuisplaatsing van okt. 2016. Het wachten is nu op de EMDR-therapie die moet helpen om deze wond (die natuurlijk raakt aan de eerdere uithuisplaatsing voor het 2e levensjaar) te dichten en te helen.

fullsizeoutput_2946

Met de ene pleegdochter  hebben we om 12 uur ‘s nachts kunnen proosten op het nieuwe jaar terwijl de ander even wat meer tijd nodig had. Maar het staat wel vast dat we samen gaan voor een liefdevol nieuwjaar. En dat wij ons best blijven doen om “onze” kids te begrijpen en met ze mee te bewegen ook in 2019!